.jpg)
WK: Geschiedenis
| Het idee voor een Wereldkampioenschap voetbal kwam voor het eerst bovendrijven in 1905 tijdens het eerste congres van de Internationale Voetbalfederatie (FIFA) in Parijs. In 1920 in Antwerpen komt het project opnieuw ter sprake onder impuls van de Fransen Jules Rimet, voorzitter van de FIFA en de Franse voetbalbond, en Henri Delaunay, secretaris-generaal van de Franse federatie. Het is echter pas in 1928, op het congres van Amsterdam, dat tot de oprichting van een WK-commissie wordt besloten. Een jaar later in Barcelona geeft de FIFA het voorstel definitief vorm. Het Wereldkampioenschap, al gauw Wereldbeker genoemd, zal om de vier jaar gehouden zal worden, te beginnen in 1930. Uruguay krijgt de eer het eerste gastland te zijn ter gelegenheid van zijn honderdjarige onafhankelijkheid en zijn Olympische overwinningen in 1924 en 1928. |
| 1930 1934 1938 1950 1954 1958 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 |
| 1930 in Uruguay: Uruguay voor eigen volk Uruguay - Argentinie 4-2 Juli 1930. Enkele maanden na de crash van Wall Street hebben de 'Gay Twenties' plaatsgemaakt voor zwaarmoedigheid. Slechts vier Europese landen gaan in op de uitnodiging om in Uruguay deel te nemen aan het WK. Het zijn Frankrijk, Joegoslavië, Roemenië en ... België. In het Zuid-Franse Villefranche-sur-Mer schepen ze in op de Italiaanse pakketboten 'Conte Verde' en 'Florida'. Hun elftallen, die gedurende veertien dagen trainen op het dek van het schip, moeten zich meten met negen Amerikaanse landen. In de finale in het Centenario-stadion in Montevideo, geleid door de Belg John Langenus, haalt het gastland het met 4-2 van buurland Argentinië. Een nationale feestdag wordt afgekondigd. In Buenos Aires daarentegen wordt het Uruguayaanse consulaat aangevallen door ontgoochelde Argentijnen. De eerste uitbarsting van geweld in de geschiedenis van het WK is een feit. ...top... |
| 1934 in Italië: winst voor het Italië van de 'Duce' Italie - Tsjechoslovakije 2-1 (na verlenging) Mei 1934. In Europa raakt de politieke situatie meer en meer gespannen. Onder impuls van Duitsland wint het fascisme veld. In Italië vindt Hitler een bondgenoot in Benito Mussolini. De 'Duce' mobiliseert voor het WK heel het land met als einddoel de overwinning van de 'Squadra Azzurra'. Zestien landen, twaalf Europese (waaronder België), drie Amerikaanse (titelverdediger Uruguay blijft afwezig) en één Afrikaans (Egypte, dat in de voorronde Palestina uitschakelde), nemen deel aan de eindronde. Daarin wordt voor de eerste keer met het systeem van directe uitschakeling gewerkt. Opnieuw wint het organiserende land. Ten aanschouwe van de 'Duce' en duizenden opgezweepte tifosi verslaat Italië, weliswaar na verlengingen, Tsjechoslovakije met 2-1. Mussolini en de 'Squadra Azzurra' hebben, na een in een bitse sfeer verlopen eindronde, hun buit binnen. ...top... |
| 1938 in Frankrijk: nogmaals Italië Italië - Hongarije 4-2 Juni 1938. In Europa groeit de vrees voor een nieuwe wereldbrand. Twee jaar nadat Hitler van de Olympische Spelen van '36 in Berlijn een grandioze propagandamachine voor het nazisme had gemaakt, vindt het derde WK voetbal plaats in Frankrijk, als erkenning voor de stichter van de competitie, Jules Rimet. Het voetbal kent echter ook zijn politieke slachtoffers. In Oostenrijk heeft het 'Wunderteam' de Anschluss met Duitsland niet overleefd. Spanje wordt verscheurd door een burgeroorlog. Engeland ligt in conflict met de FIFA, en Zuid-Amerika wordt slechts door Brazilië vertegenwoordigd. Wel maakt Azië voor het eerst zijn opwachting, met Nederlands-Indië. Opnieuw bereikt Italië de finale. Daarin zorgt het voor de eerste 'dubbel' in de WK-geschiedenis. Hongarije wordt met 4-2 geklopt. Een mooi orgelpunt op een spectaculaire eindronde, waarin de zestien ploegen 84 keer scoren in achttien wedstrijden. ...top... |
| 1950 in Brazilië: Uruguay slaat Brazilië met verstomming Uruguay - Brazilie 2-1 Juni 1950. De Tweede Wereldoorlog is nog niet helemaal verteerd. Europa likt zijn wonden, Azië wordt het toneel van gewapende conflicten in Indochina en Korea. Na een gedwongen onderbreking van twaalf jaar vindt het WK een veilige plek in Zuid-Amerika. Twintig jaar na Uruguay ontvangt het door de oorlog gespaarde Brazilië de elite van het mondiale voetbal. De Brazilianen aarzelen niet om voor die gelegenheid in Rio de Janeiro het reusachtige Maracana-stadion te bouwen, waarin 200.000 toeschouwers een plek vinden. Engeland is voor de eerste keer van de partij. De uitschakeling door de Verenigde Staten is de grote verrassing van de eerste ronde. De grootste sensatie volgt echter in de finaleronde. In de allerlaatste wedstrijd slaat Uruguay het volgepropte Maracana met verstomming door het onklopbaar gewaande gastland met 2-1 te overwinnen, waardoor de titel voor de tweede keer naar Uruguay gaat. Temidden van dit 'nationaal drama' zoekt een kleine man met witte haren tevergeefs naar iemand aan wie hij de beker kan overhandigen die zijn naam draagt. Jules Rimet zal wel nooit de gevolgen voorzien hebben die zijn idee uit 1928 konden hebben ... . ...top... |
| 1954 in Zwitserland: West-Duitsland lacht, Hongarije treurt West-Duitsland - Hongarije 3-2 Juni 1954. Het neutrale Zwitserland is het terrein voor de vijfde Wereldbeker. Voor het eerst zijn alle gerenommeerde voetballanden van de partij. Groot favoriet is Hongarije, dat in de voorronde al een historische overwinning had behaald door in Wembley met 3-6 te gaan winnen van Engeland. De formule voor de eindronde wordt weer gewijzigd. Van de vier groepen in de eerste ronde gaan telkens de eerste twee naar de kwartfinales, waarna met rechtstreekse uitschakeling wordt gewerkt. Merkwaardig genoeg moeten de reekshoofden in de eerste ronde enkel tegen de niet-reekshoofden aantreden. De vlot scorende 'Magische Magyaren' maken de verwachtingen waar en halen de finale. Daarin ontmoet het opnieuw West-Duitsland. In de eerste ronde hadden Puskas en co de Duitsers met 8-3 vernederd, en in de eindstrijd lijkt het dezelfde weg op te gaan. Dankzij Puskas en Czibor komen de Hongaren snel 2-0 voor, maar door blessurelast (vervangingen werden nog niet toegestaan) verliezen de favorieten alsnog met 2-3. Het 'Wonder van Bern' was een feit. Het was de enige nederlaag voor het grote Hongarije tussen 1950 en 1956. ...top... |
| 1958 in Zweden: de overwinning van Pele en de TV Brazilie - Zweden 5-2 Juni 1958. Na afloop van het zesde WK waren twee fenomenen wereldwijd doorgebroken: Pele en de televisie. Tegen de Sovjet-Unie met de legendarische Lev Yashin speelden twee debutanten met de geel-groenen mee: een vleugelspeler met misleidende o-benen bijgenaamd Garrincha, en een 17,5 jaar oude zwarte parel luisterend naar de naam Edson Arantas do Nascimento, beter bekend als Pele. De Brazilianen wonnen met 2-0 en van dan af kon niets of niemand hen nog tegenhouden. Frankrijk, de andere toernooirevelatie, dat met Just Fontaine doelpunt na doelpunt maakte, werd in de halve finale met droge 5-2 cijfers naar huis gestuurd. Pele tekende voor drie van de Zuid-Amerikaanse treffers. In de finale was Zweden het slachtoffer, ondanks de luide steun van het thuispubliek. Opnieuw was 5-2 de eindstand, dankzij twee keer Vava en Pele, en één keer Zagallo. Frankrijk pakt het brons door West-Duitsland met 6-3 in te pakken. Fontaine scoorde in een wervelend toernooi, dat tot de beste uit de geschiedenis wordt gerekend, dertien keer in zes wedstrijden, een record dat tot op vandaag stand houdt. ...top... |
| 1962 in Chili: ook zonder Pele kan Brazilië winnen Brazilie - Tsjechoslovakije 3-1 Juni 1962. Ondanks een serie aardbevingen in verschillende delen van het land, mag Chili toch de Wereldbeker ontvangen. Het toernooi wordt gekenmerkt door weinig boeiende matchen en vooral door bijzonder brutaal spel in verschillende ervan. Dat was te danken aan de evolutie die meerdere Europese teams hebben doorgemaakt. Sinds trainer Helenio Herrera bij Inter Milaan succes boekte door de invoering van het 'catenaccio', hebben die ploegen dat stug verdedigend concept overgenomen. Pele liep al in de tweede match, tegen Tsjechoslovakije, een spierverrekking op. Desondanks wint Brazilië voor de tweede opeenvolgende keer de wereldtitel. In de finale in Santiago wordt opnieuw Tsjechoslovakije verslagen, met 3-1. Van de elf uit 1958 zijn Gilmar, Djalma en Nilton Santos, Zito, Didi, Garrincha, Vava en Zagallo er opnieuw bij. ...top... |
| 1966 in Engeland: het voetbal komt thuis Engeland - West-Duitsland 4-2 (na verlenging) Juli 1966: De Amerikanen glijden steeds dieper weg in het moeras van Vietnam, terwijl de wereld steeds meer veranderingen ondergaat op economisch, sociaal en cultureel gebied. Voor de Engelsen is er echter één zekerheid: zij hebben het voetbal uitgevonden en eindelijk komt het WK naar 'huis'. Het zou er net als vier jaar eerder opnieuw een worden met veel vechtpartijen op het veld. In de achtste finales verliest het toernooi twee grootheden: Brazilië en Italië. Italië ondergaat een vernedering tegen elf Noord-Koreaanse amateurs, terwijl het ouder wordende Brazilië met 3-1 onderligt bij het Portugal van Eusebio. In die partij moet verdediger Morais trachten Pele uit de wedstrijd te houden. Morais doet dat dermate agressief dat ploegmaat Eusebio op het punt staat hem manu militari uit de ploeg te zetten. Eusebio wordt later topschutter met negen treffers en mag de bronzen plak omhangen na 2-1 winst tegen de Sovjet-Unie in de kleine finale. Engeland en West-Duitsland ontmoeten mekaar in de voetbaltempel van Wembley voor de grote finale. De gastheren halen het na verlengingen met 4-2, maar de derde Engelse goal -Geoff Hursts knal tegen de onderkant van de deklat die al dan niet achter de doellijn botst- blijft tot vandaag de gemoederen in beide landen verhitten. Hurst blijft in ieder geval de enige speler ooit die erin lukte een hattrick te scoren in een finale. . ...top... |
| 1970 in Mexico: Brazilië voor de derde keer Brazilie - Italië 4-1 Juni 1970. Twee jaar na de Olympische Spelen mag Mexico opnieuw een belangrijk internationaal sportevenement ontvangen. De Amerikanen hebben hun mannen al naar de maan gestuurd en voor de negende Wereldbeker sturen ze een communicatiesatelliet de lucht in, zodat de hele wereld het volledige toernooi op de voet -én in kleur- kan volgen. Drie duels in het bijzonder zullen die wereld bijblijven. Het eerste is de heruitgave van de finale van de vorige Wereldbeker. Dit keer overwinnen de Duitsers de Engelsen. Na 2-0 achtergestaan te hebben, zorgt 'Bomber' Gerd Müller in de verlengingen toch voor 2-3 winst. De halve finale tegen Italië is nog spannender. Pas in de allerlaatste seconden kan Schnellinger voor de 1-1 zorgen. De verlengingen kennen een spectaculair scoreverloop. Müller brengt de Duiters op 2-1, maar Burgnich en Riva doen het voordeel weer naar Italiaanse zijde kantelen. Müller brengt de score opnieuw in evenwicht (3-3), maar nauwelijks een minuut later bezorgt Rivera Italië toch de zege: 4-3. De apotheose van dit WK wordt gespeeld in het prachtige Aztekenstadion van Mexico-Stad. Brazilië met 'Koning' Pele triomfeert voor de derde keer: 4-1 wordt het in de finale tegen Italië, dat prachtig en correct voetbal laat zien. Overigens verliep de hele eindronde bijzonder sportief: voor het eerst werd geen enkele speler uitgesloten. Het sambavoetbal (van Pele, Carlos Alberto, Jairzinho, Tostao en Rivelino) had het gehaald van het catenaccio. Met het behalen van zijn derde wereldtitel wordt Brazilië ook de definitieve eigenaar van de Trofee Jules Rimet. ...top... |
| 1974 in West-Duitsland: het gastland ondanks Cruijff West-Duitsland - Nederland 2-1 Juni 1974. De West-Duitsers zijn nog getraumatiseerd door de terroristische aanslag van de Palestijnse Zwarte September-beweging twee jaar voordien bij de Olympische Spelen in München. De veiligheidsmaatregelen op de tiende Wereldbeker zijn dan ook uitzonderlijk streng. Voor het eerst is een land uit zwart Afrika aanwezig (Zaïre) en één uit Oceanië (Australië). In de eerste ronde staat een duel tussen Oost- en West-Duitsland op de affiche. Tot ieders verbazing winnen de Oost-Duitsers met 1-0. Een resultaat dat Beckenbauer en zijn ploegmaats wel toelaat om in de tweede ronde Brazilië en Nederland te vermijden. Brazilië, tot 'normale' proporties herleid nu Pele er niet meer bij is, moet tevreden zijn met de vierde plaats na 1-0 verlies in de troosting tegen Polen. De finale gaat tussen het gastland en het Oranje van Johan Cruijff. De match begint met een coup de théâtre: al na 60 seconden wordt Cruijff neergemaaid in de zestien meter. Dader is Berti Vogts. Neeskens zet de penalty om, maar de thuisploeg is vastberaden het niet tot een Oranje-festival te laten komen. Breitner maakt, eveneens vanop de stip, gelijk en Muller zorgt nog voor de rust voor de 2-1. West-Duitsland slaagt er na de pauze in stand te houden, vooral dankzij doelman Sepp Maier, en mag een tweede wereldtitel op zijn palmares bijschrijven. ...top... |
| 1978 in Argentinië: weer Oranje niet, wel Argentinië Argentinië - Nederland 3-1 (na verlenging) Juni 1978. Ondanks een dreiging met een boycot wegens het militaire regime van generaal Videla zijn toch alle geplaatste landen op het appel. Daaronder voor het eerst Iran en Tunesië. In de laatste wedstrijd van de tweede ronde behaalt Argentinië een 6-0 zege tegen Peru. Mario Kempes en de zijnen plaatsen zich daardoor voor de finale. Brazilië eindigt immers met evenveel punten, maar een net iets minder goed doelsaldo. De Peruvianen worden onder Braziliaanse kritiek bedolven. Het gastland trekt er zich weinig van aan. Het thuispubliek krijgt waar het al sinds het begin van het toernooi op zat te wachten: een finale in het monumentale stadion van Buenos Aires tussen hun ploeg en Nederland. Oranje staat voor de tweede keer op rij in de finale, maar weer loopt het verkeerd af. Argentinië wint, na verlengingen en twee doelpunten van Kempes, met 3-1. Kapitein Daniel Passarella mag uit handen van generaal Videla de Beker ontvangen, de sfeer is die van een nationale feestdag. Voor de vijfde maal al wint het organiserend land de voorbestemde wereldtitel. De beïnvloeding van arbitrage en kalender is nooit groter geweest dan op dit WK. ...top... |
| 1982 in Spanje: ook Italië drie keer Italië - West-Duitsland 3-1 Voor de eerste keer zijn 24 landen aanwezig op de eindronde, die ondanks dreigementen van Baskische autonomisten normaal kan plaatsvinden, al liet de organisatie wel te wensen over. Van de schaalvergroting profiteren Afrika, Azië-Oceanië en de landen uit de CONCACAF-zone, die elk een tweede vertegenwoordiger krijgen. Europa komt met veertien ploegen aan de start. Brazilië kent een goede start, maar West-Duitsland en Italië bereiken de tweede ronde op een weinig glorieuze manier. Duitsers en Oostenrijkers spelen een 'non-partij' om Algerije uit de volgende ronde te houden, terwijl Italië er niet in slaagt om te winnen in een groep met Polen, Peru en Kameroen. Desondanks zijn het West-Duitsland en Italië die mekaar vinden in de finale. De 'Squadra Azzurra' zet in de tweede ronde Argentinië (2-1) en het Brazilië van Zico, Falcao en Socrates (3-2) opzij. Paolo Rossi tekent in dat beslissende duel voor de drie Italiaanse treffers. In de halve finale wordt met 2-0 gewonnen van Polen, weer twee keer Rossi. In de andere halve finale schakelt West-Duitsland Frankrijk uit, al had het daar wel strafschoppen en een 'aanslag' van doelman Schumacher op de doorgebroken Battiston voor nodig. Italië drijft verder op het opportunisme van Rossi, en wint ook de finale, met 3-1. Rossi wordt topscorer met 6 goals en de 'Squadra Azzurra' evenaart met drie wereldtitels het record van Brazilië. ...top... |
| 1986 in Mexico: het Argentinië van Maradona Argentinië - West-Duitsland 3-2 Juni 1986. Oorspronkelijk had het dertiende WK in Colombia moeten plaatsvinden, maar de desastreuze economische situatie noopte de FIFA om alsnog Mexico aan te wijzen. Dat bleef ook zo na de zware aardbeving die het organiserende land trof in '85. Denemarken, Irak en Canada zijn voor het eerst bij de 24 deelnemers, die soms al om twaalf uur 's middags het veld op moeten, om de televisiezenders ter wille te zijn. Het wordt het WK van Diego Maradona en van België. Na een moeilijke eerste ronde zorgen de Rode Duivels tegen Rusland in de achtste finales voor hét spektakelstuk van het toernooi. Ondanks een hattrick van Belanov wint België uiteindelijk na verlengingen met 4-3. In de kwartfinales moet Spanje gepasseerd worden. Het lukt na het nemen van penalty's. De halve finale tegen Argentinië is er voor de Belgen echter teveel aan. Twee sublieme treffers van Maradona zorgen ervoor dat ons land de troosting tegen Frankrijk speelt (en verliest). Maradona had een ronde eerder ook al over de uitschakeling van Engeland beslist. 2-1 was de uitslag, met twee goals van 'Pluisje'. Eén ervan met 'de Hand van God', zoals de Argentijn het hands-doelpunt achteraf uitlegde. In de finale moet Maradona het opnemen tegen Duitsland. Hij wordt grondig bewaakt, maar dat laat dan weer zijn uit het oog verloren ploegmaats toe om te scoren. De Zuid-Amerikanen lopen 2-0 uit, maar Duitsland komt terug tot 2-2. Uiteindelijk is het toch Maradona die met de beslissende pass naar Burruchaga Argentinië de wereldtitel bezorgt. ...top... |
| 1990 in Italië: nummer drie voor West-Duitsland West-Duitsland - Argentinië 1-0 Juni 1990. Vier jaar hebben de wereld grondig veranderd. De Muur van Berlijn is verdwenen, er bestaat nog maar één Duitsland en de Sovjet-Unie en Joegoslavië zijn aan het uiteenvallen. Op voetbalgebied zijn het echter nog de Sovjet-Unie en West-Duitsland die naar het veertiende WK afreizen. Het wordt het WK van het anti-voetbal: 164 gele kaarten, 16 rode, slechts 115 goals in 52 wedstrijden en kwalitatief zeer middelmatig voetbal. Titelverdediger Argentinië bereikt op een ontgoochelende manier opnieuw de finale. De ploeg kan slechts twee overwinningen binnen de reglementaire speelduur bewerkstelligen (tegen de Sovjet-Unie en tegen Brazilië) en scoort slechts vijf keer. In de halve finale tegen Italië komen er strafschoppen aan te pas. Ook in de andere halve finale beslissen penalty's over de zege. West-Duitsland haalt het uiteindelijk van Engeland, zodat het tot een heruitgave van de eindstrijd van vier jaar eerder komt. Alweer brengt een strafschop de beslissing. Brehme schenkt de Duitsers zes minuten voor afluiten vanop de stip de 1-0 zege en de derde wereldtitel. Een ontgoochelende finale na een ontgoochelend toernooi, waarin de vedetten (Van Basten, Gullit, Rijkaard en ook de met een blessure sukkelende Maradona) het laten afweten. In hun plaats worden de 38-jarige Roger Milla van Kameroen en de verbazende Italiaan 'Toto' Schillaci de sterren. Schillaci begint als invaller, maar eindigt met zes goals als topschutter. ...top... |
| 1994 in de Verenigde Staten: vierde kroon voor Brazilië Brazilië - Italië 0-0 (3-2 na strafschoppen) Juni 1994. De oorlog woedt in Bosnië, in Rwanda is een genocide aan de gang en het geweld in Algerije houdt aan. Tegen die achtergrond landt het voetbal in het land van basketbal, baseball en american football. Enkele weken na de tragische dood van Ayrton Senna op het circuit van Imola en de inwijding van de Kanaaltunnel. De onzekerheid over de Amerikaanse organisatoren en het publiek blijkt al gauw onnodig, hoewel de openingswedstrijd nog overschaduwd wordt door de rechtstreeks op TV uitgezonden politie-achtervolging op OJ Simpson. Vijf weken later ziet de wereld hoe Brazilië, met het duo Romario-Bebeto als spil, voor de vierde keer in de geschiedenis tot wereldkampioen gekroond wordt, een unicum ('58, '62, '70, '94). Ook een unicum is de finale tegen Italië. Daarin is na 120 minuten nog niet gescoord, zodat strafschoppen de kampioen moeten aanduiden. De Brazilianen halen het met 3-2. Een anticlimax als afsluiter dus, maar de eindzege van Brazilië is desondanks onbetwist. Het is het enige deelnemende land dat geen nederlaag lijdt. De rest van de ereplaatsen gaat naar Europa, dat zeven van de acht kwartfinalisten levert. De verrassingen komen van Bulgarije (dat de halve finales bereikt na titelverdediger Duitsland te hebben uitgeschakeld), Roemenië (winst in de achtste finales tegen Argentinië) en ... Saudi-Arabië, dat op zijn WK-debuut eerst Nederland doet bibberen en daarna België vernedert. De Amerikaanse wereldbeker, waarop de vijf continenten vertegenwoordigd zijn, blijft ook in de herinnering als die van de definitieve afgang van Maradona. De eens zo bejubelde Argentijn dartelt weer als herboren op de velden, maar wordt betrapt op dopinggebruik en moet het toernooi verlaten. Voor de Colombiaan Andres Escobar loopt het WK nog slechter af. Door zijn owngoal moet Colombia al na de eerste ronde naar huis. Het wordt Escobar niet in dank afgenomen, enkele dagen later wordt hij door een woedende fan doodgeschoten ... ...top... |
| 1998 in Frankrijk: Zidane wordt onsterfelijk in eigen land Frankrijk - Brazilië 3-0 Juni 1998. De Balkan is nog steeds niet tot rust gekomen. De oorlog woedt verder in Kosovo en de Amerikaanse president Bill Clinton komt in nauwe schoentjes te staan door een affaire met stagiaire Monica Lewinsky. In Frankrijk zijn de mensen echter maar met een ding bezig: de wereldtitel die de Fransen volgens zowat heel Frankrijk niet kan ontglippen. Het deelnemersveld is groter dan ooit met 32 ploegen en 64 wedstrijden. Zuid-Afrika, Japan, Jamaïca en de kersverse staat Kroatië zijn er voor het eerst bij. De finale wordt in het nagelnieuwe Stade de France gespeeld tussen het thuisland en Brazilië dat al voor de vijfde keer de wereldtitel kan veroveren. Frankrijk had in de halve finales de revelatie van het toernooi Kroatië uitgeschakeld: 2-1. Brazilië rekende na penalty's af met de sterren uit Nederland. Spelmaker Zinedine Zidane maakt zijn sterrenstatus in de finale helemaal waar met 2 kopbaldoelpunten. Emmanuel Petit zorgt voor de 3-0 eindstand. Daarmee won het thuisland voor de zesde keer de wereldbeker. De chauvinistische Fransen kregen waar ze zo naar snakten. Duitse hooligans zorgden voor een dieptepunt tijdens dit WK door politieagent Daniel Nivel neer te kloppen. Hij lag lange tijd in een coma. ...top... |
| 2002 in Japan en Zuid-Korea: Brazilië voor het eerst in Azië Brazilië - Duitsland 2-0 Juni 2002. Acht maanden na de aanslagen van 9/11 in New York staat de eerste organisatie van een Wereldbeker op het Aziatische continent geheel in het teken van de veiligheid. Maar liefst 420.000 ordehandhavers moeten het WK in goede banen leiden. In de Benelux zindert de moord op de populaire Nederlandse politicus Pim Fortuyn nog na, terwijl België voor de zesde opeenvolgende keer deelneemt -telkens via de kwalificaties, een record. Sport verbroedert: voor het eerst organiseren twee landen -vijanden uit het verleden dan nog- samen het WK. Qua dopingbestrijding worden in 2002 voor het eerst bloedtests uitgevoerd. Gastland Zuid-Korea verrast vriend en vijand: het verslaat Portugal (0-1), Italië (2-1), Spanje (0-0, 3-5 pen.) om pas in de halve finales tegen Duitsland (0-1) te verliezen. Zuid-Korea wordt gek: bondscoach Guus Hiddink verkrijgt -als eerste buitenlander- het ereburgerschap. De finale is het eerste WK-treffen ooit tussen de twee succesvolste WK-landen Brazilië en Duitsland, dat met het nodige geluk en dankzij Oliver Kahn (beste WK-speler) zover raakt. Ronaldo kroont zich met 2 doelpunten tot matchwinnaar en topscorer (8). Brazilië, dat zijn moeilijkste wedstrijd speelde tegen België (2-0), wint zijn vijfde WK na zeven overwinningen op rij; Duitsland blijft met drie trofeeën achter. Titelverdediger Frankrijk gaat roemloos onderuit in de eerste ronde, net als medefavorieten Argentinië en Portugal. De Rode Duivels sneuvelen in de 1/8e finales, maar ontvangen de Fair Play Award als troost. ...top... |
| 2006 in Duitsland: Italië wereldkampioen na strafschoppen Italië - Frankrijk 1-1 Juli 2006. Zinedine Zidane, die zijn laatste wedstrijd als international speelde, gaf Marco Materazzi een kopstoot op de borst. Een beschamend einde van een legendarische speler. De wedstrijd Materazzi - Zidane werd door Zidane zelf negatief beslist door deze actie waarop maar een straf mogelijk was en dat was rood. Deze finale werd met een strafschoppen serie beslist met een 5-3 score voor Italië. Het WK met schandalige optreden van scheidsrechter Ivanov, hij presteerde het om 14 gele en 4 rode kaarten uit te delen in de achtstefinale wedstrijd tussen Nederland - Portugal, die een uitslag van 0-1 kende in het voordeel van Portugal waardoor Nederland strijdend het WK had verlaten. De halve finale bestond alleen maar europese landen, de grootheden uit Brazilië en Argentinië werden uitgeschakeld door Frankrijk en Duitsland. Kenmerkend voor deze WK waren de vele foutieve beslissingen van de scheidsrechter. WK Italië werd in de extra tijd geholpen door het verkrijgen van een ten onrechte penalty tegen Australië. Het was ook het WK van de nederlandse trainers. Maar liefst vier nederlandse trainers waren op het strijdtoneel aanwezig. Leo Beenhakker met Trinidad & Tobega, Guud Hiddink met Australie, Dick Advocaat met Zuid-Korea en Marco van Basten met het Nederlands elftal. ...top... |
Nederland
Spanje
Argentinië
Brazilië
Engeland
Duitsland
Uruguay
Italië
.jpg)
.jpg)